Wasao | วาซาโอะ (2011)

Wasao | วาซาโอะ (2011)

หนังที่มีตัวละครหลักเป็นสัตว์อย่างแมวหรือสุนัข ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นหนังฮอลลีวู้ดและญี่ปุ่น ซึ่งสะท้อนว่าประเทศนั้นๆ ให้ความสำคัญกับความเป็นอยู่ของสัตว์เลี้ยงเป็นอย่างมาก ผมได้ไปเจอหนังเรื่องหนึ่งใน เว็บหนังออนไลน์ ซึ่งเป็นหนังญี่ปุ่นที่ถ่ายทอดความน่ารักของสุนัขจนน่าอิจฉา หนังเรื่องนี้ใช้ชื่อว่า “Wasao วาซาโอะ”

Wasao ภาพยนตร์แนว ดราม่า Drama กำกับโดย Yoshinari Nishikôri เรื่องราวของ ชิโระ สุนัขพันธุ์วาซาโอะ ที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นเหตุให้เจ้าของต้องเข้าโรงพยาบาล จนกลายเป็นสุนัขจรจัด แต่วันหนึ่งมันก็กลับมาพบกับเจ้าของอีกครั้ง 

วาซาโอะ

เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นในงานแข่งขันปั่นจักรยาน อากิระ เด็กชายกำลังเล่นลูกบอลกับ ชิโระ สุนัขตัวโปรดของเขา ระหว่างนั้นลูกบอลกลิ้งลงไปที่ถนน ชิโระจึงวิ่งตามมันไป มิซาโกะ แม่ของอากิระจึงวิ่งไปอุ้มชิโระขึ้นมาจากถนน ทันใดนั้น รถยนต์ก็ขับมาพุ่งชนมิซาโกะจนได้รับบาดเจ็บเข้าโรงพยาบาล พ่อของอากิระจึงตัดสินใจนำตัวชิโระไปให้เพื่อนของเขาเลี้ยงต่อในเมือง ในวันย้ายชิโระ อากิระ ร้องไห้และโทษว่าเป็นความผิดขอชิโระที่ทำให้แม่ต้องเข้าโรงพยาบาล เขาพูดไปร้องไห้ไป รถของพ่อขับออกไป อากิระก็วิ่งตามเพราะใจหนึ่งก็ยังรู้สึกผู้พันกับสุนัขตัวนี้อยู่ เมื่อพ่อขับรถไปถึงบ้านของเพื่อน ซึ่งเป็นหญิงวัยกลางคน เธอได้พาชิโระเข้าไปอยู่ในกรงแต่ไม่ได้ล็อค เมื่อเธอเผลอไปทำอย่างอื่นในบ้าน ชิโระก็เดินออกมาและเห็นว่าประตูบ้านไม่ได้ปิด มันจึงวิ่งออกมาจากบ้านและพยายามหาทางวิ่งกลับไปยังบ้านหลังเก่า ทั้งฝ่าถนนใหญ่ เมืองใหญ่ที่เต็มไปด้วยผู้คนและรถยนต์ เจอทั้งคนไล่ตีมัน ตัวเปื้อนดินไปหมด ชิโระจึงวิ่งเข้าไปในป่า ระหว่างนั้นก็นึกถึงช่วงเวลาที่เล่นลูกบอลกับอากิระ มันเจอทั้งหมาเจ้าถิ่นตัวใหญ่ แต่สุดท้ายก็ฝ่ากันอุปสรรคต่างๆ นาๆ มาได้อย่างปลอดภัย หลายเดือนผ่านไปชิโระโตเต็มวัยและกลายเป็นหมาจรจัดอย่างเต็มตัว มันพักอาศัยอยู่ในป่าใหญ่ซึ่งกลายเป็นหมาเจ้าถิ่นอยู่ที่นั่น

Wasao

ชิโระวิ่งมาถึงหมู่บ้านเดิมของมัน แต่มันก็ยังอาศัยอยู่ป่าเหมือนเดิม ชาวบ้านที่ไปตกปลามักจะเห็นมันบ่อยๆ และเข้าใจว่าชิโระว่าเป็นหมีขาว ด้วยความที่ตัวมันใหญ่มาก พวกเขาต่างกลัวมัน จนถึงขั้นไปแจ้งกับตำรวจ หลายครั้งที่ชิโระเห็นอากิระปั่นจักรยานผ่านมันบ่อยๆ แต่ชิโระก็วิ่งไปไม่ทันทุกที ขณะเดียวกัน เซ็ตสึโกะ หญิงที่ทำงานขายปลาหมึกย่างที่ริมทะเล เธอเป็นคนรักสัตว์และเลี้ยงสุนัขไว้หลายตัว นาสิสะ หนึ่งในสุนัขที่เธอเลี้ยงไม่ค่อยทานข้าว จมูกแห้ง เธอจึงพาไปหาสัตวแพทย์และพบว่ามันกินดินที่เปื้อนดอกไม้ไฟเข้าไปอากิระมักจะมาที่บ้านของเซ็ตสึโกะอยู่บ่อยๆ เพื่อที่จะมาเล่นกับสุนัขของเธอ เขายังคิดถึงชิโระเสมอและยังเก็บลูกบอลไว้กับตัว ในส่วนของชิโระ สาเหตุที่มันไม่กล้ามาหาอากิระ เพราะยังรู้สึกผิดที่ทำให้แม่ของเขาต้องเขาโรงพยาบาล จนป่านนี้แม่ของอากิระก็ยังรักษาตัวอยู่ ชาวบ้านเริ่มล่าชิโระจริงจัง แต่ด้วยความที่มันอยู่ในป่ามานานจึงตามตัวยากหน่อย อย่างมากก็เห็นแค่ขนสีขาวที่ร่วง วันหนึ่งเซ็ตสึโกะพาสุนัขไปวิ่งเล่นตามชายหาด เธอก็เห็นชิโระนั่งมองเธออยู่ จึงพามันมาที่บ้าน แต่สุดท้ายชิโระก็หนีกลับไปยังป่าเหมือนเดิม วันหนึ่งเกิดพายุรุนแรง เซ็ตสึโกะเห็นซากสุนัขสีขาวตัวใหญ่นอนตายอยู่ในป่า เธอเข้าใจว่าเป็นชิโระ เช้าวันต่อมา อากิระลองโยนลูกบอลออกไปที่ชายหาด ชิโระก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง ทั้งคู่วิ่งเข้าหากันและหนังก็จบลง 

พอได้ดู หนังในเว็บออนไลน์ เรื่องนี้ รู้สึกว่าหมาในญี่ปุ่นมีคุณภาพชีวิตดีกว่าคนไทยตอนนี้เสียอีก แต่ก่อนที่สุนัขจะแฮปปี้ เจ้าของสุนัขก็ต้องแฮปปี้ด้วย จะเห็นว่าเซ็ตสึโกะมีเวลาว่างทำอย่างอื่นเยอะมาก ดังนั้น การพาหมาไปเดินเล่นจึงไม่ใช่เรื่องไกลตัว เธอขายแค่ปลาหมึกย่างแต่มีเงินพาสุนัขไปหมอเพียงแค่มันทานข้าวไม่ได้ แม้จะเลี้ยงหมาหลายตัว แต่ก็ไม่ได้เลี้ยงแบบตามมีตามเกิด โยนเศษกระดูกให้มันแทะ ถ้าชาติหน้ามีจริง ไม่อยากเกิดเป็นคนไทยแล้ว ขอเกิดเป็นหมาญี่ปุ่นแทนได้มั้ย